Streszczenie
Pacjentka wcześniej czuła się bardzo dobrze. Niemiarowa i szybka częstość serca skłoniła lekarzy w szpitalu rejonowym do włączenia leczenia przeciwkrzepliwego, beta-adrenolityku oraz skierowania jej do ośrodka referencyjnego w celu wykonania kardiowersji elektrycznej. W badaniu echokardiograficznym w dniu przyjęcia zwracał uwagę duży przerost mięśnia lewej komory (maks. 21mm). Wykluczono istotną hemodynamicznie niedomykalność mitralną. Nie rejestrowano też istotnego gradientu w drodze odpływu lewej komory (maks. 19mmHg). Stosunek fali wczesnego napływu mitralnego do prędkości wczesnorozkurczowej pierścienia mitralnego (E/E’) w warunkach niemiarowej pracy serca wynosił 17. Zwracało także uwagę nadciśnienie płucne z ciśnieniem skurczowym sięgającym 44 mm Hg, z powiększeniem jamy prawej komory oraz przerostem jej mięśnia.
Pytanie:
Czy skierowanie chorej do kardiowersji elektrycznej było słuszne? Które z przedstawionych danych można uznać za szczególnie obciążające w perspektywie dalszych losów chorej?
Dodaj do ulubionych