Domniemane bloki, blok arboryzacji, zdeformowane zespoły komorowe, czyli jak dawniej opisywano poszerzone zespoły QRS

W 1933 roku ukazał się chyba pierwszy z nich – było to tłumaczenie francuskiego podręcznika autorstwa Pierre’a Nouela Deschamps’a pt. „Elektrokardjografja kliniczna”, do którego słowo wstępne napisał „ojciec kardiologii warszawskiej” – profesor Mściwój Semerau-Siemianowski.  Dowiadujemy się z tego podręcznika, że już we wczesnych latach stosowania elektrokardiografii przyjmowano, iż czas trwania QRS nie powinien przekraczać 0,1 s, chociaż brano również pod uwagę „całkowite rozszerzenie zespołu komorowego QRST przekraczające znacznie wartość prawidłową 0,18 s”. Pojawia się również pojęcie „domniemanego bloku odnogi pęczka Hisa” (ryc. 1)