Spis treści
- Częstość krwawienia śródczaszkowego po leczeniu trombolitycznym ostrej zatorowości płucnej
- Korzyści z leczenia trombolitycznego u niestabilnych chorych z zatorowością płucną
- Porównanie przezskórnej i chirurgicznej wymiany zastawki aortalnej w 2-letniej obserwacji
- Wyniki 3-letniej obserwacji pacjentów po TAVI
- Czy przyłóżkowy test genetyczny pomoże w wyborze leku przeciwpłytkowego?
- CABG czy PCI – którą metodę rewaskularyzacji zaproponować pacjentom z wielonaczyniową chorobą wieńcową?
- Czy możliwość leczenia kardiochirurgicznego w ośrodkach wykonujących interwencje wieńcowe poprawia wyniki leczenia?
- Papierosy mentolowe a ryzyko udaru mózgu
- CABG: on-pump vs off-pump
- Łączna terapia inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny oraz lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko krwawień u pacjentów po zawale mięśnia sercowego
Częstość krwawienia śródczaszkowego po leczeniu trombolitycznym ostrej zatorowości płucnej
Leczenie trombolityczne w ostrej zatorowości płucnej wysokiego ryzyka jest stosowane rzadziej, niż wynikałoby to z obecności przeciwwskazań. Jedną z możliwych przyczyn niewykorzystywania terapii fibrynolitycznej jest obawa przed wystąpieniem poważnych powikłań krwotocznych, zwłaszcza krwawienia śródczaszkowego (intracranial hemorrhage, ICH). Autorzy artykułu w American Journal of Medicine przedstawili
Dodaj do ulubionych
