Spis treści
- Czy oznaczanie progu defibrylacji jest konieczne – wyniki badania SAFE-ICD
- Kwas acetylosalicylowy w profilaktyce wtórnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
- Wskaźnik masy ciała a ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u kobiet
- CABG nadal metodą leczenia pierwszego rzutu u chorych z wielonaczyniową chorobą wieńcową i cukrzycą
- Częstość występowania poważnych zaburzeń rytmu serca w ostrej fazie udaru mózgu
- Koronarografia z dostępu promieniowego i udowego a ryzyko niemych klinicznie udarów mózgu
- Od czego rozpocząć leczenie napadowego migotania przedsionków? Ablacji RF czy farmakoterapii?
- Metoprolol mniej skuteczny od propranololu we wrodzonym zespole długiego QT
- Brak przewagi leczenia przeciwpłytkowego pod kontrolą aktywności płytek w porównaniu ze standardową terapią
- Ultrafiltracja w dekompensacji niewydolności serca z zespołem sercowo-nerkowym – wyniki badania CARRESS-HF
Czy oznaczanie progu defibrylacji jest konieczne – wyniki badania SAFE-ICD
Oznaczanie progu defibrylacji (defibrillation threshold testing, DFT) stanowi integralną część procedury implantacji kardiowertera-defibrylatora (implantable cardioverter defibrillator, ICD). W związku z postępem technicznym w konstrukcji ICD i dużą skutecznością defibrylacji energią dwufazową coraz częściej odchodzi się jednak od rutynowego oznaczania progu defibrylacji. Na łamach Journal of the American College of