Zabieg antyrefluksowy metodą laparoskopową v. leczenie esomeprazolem w terapii GERD – badanie LOTUS

Komentarz Wśród mieszkańców krajów rozwiniętych gospodarczo, w tym także Polski, choroba refluksowa przełyku (GERD) jest jednym z najczęściej występujących schorzeń, a liczba cierpiących na nią osób stale rośnie. Złotym standardem w leczeniu jest terapia inhibitorami pompy protonowej (PPI – proton-pump inhibitors). Według wytycznych American Gastroenterological Association (AGA) w przypadku nadżerkowej postaci choroby leki te należy podawać w sposób ciągły. Stosowanie ich doraźnie możliwe jest tylko w nienadżerkowych, łagodnych postaciach. Pewnym problemem staje się przewlekłe leczenie farmakologiczne GERD, odkąd stwierdzono, że PPI, choć stosunkowo bezpieczne, nie są całkowicie obojętne dla organizmu – szczególnie u osób starszych. Ponadto część pacjentów zapatruje się z niechęcią na wieloletnią nieprzerwaną farmakoterapię. Dlatego inną opcją leczenia jest operacja antyrefluksowa. Zabieg antyrefluksowy wykonywany metodą laparoskopową polega na wytworzeniu „zastawki” pomiędzy przełykiemi żołądkiem poprzez owinięcie górnej części żołądka wokół dolnej części przełyku. Obecnie najczęściej wykonywane operacje antyrefluksowe to fundoplikacja pełna (360°) sposobem Nissena oraz fundoplikacja niepełna tylna sposobem Toupeta. Zabiegi te są często połączone z operacją naprawczą przepukliny rozworu przełykowego przepony. Według AGA pacjenci z refluksowym zapaleniem przełyku, u których podtrzymujące leczenie farmakologiczne skutecznie opanowuje dolegliwości, nie odniosą żadnych korzyści z operacji antyrefluksowej, lecz narażeni są na dodatkowe ryzyko związane z zabiegiem operacyjnym; nie należy im więc zalecać leczenia chirurgicznego. Według AGA wskazaniami do operacji antyrefluksowej są:
• zapalenie przełyku u pacjentów, którzy nie tolerują PPI
• refluks niekwaśny, który jest przyczyną kłopotliwych objawów przełykowych i pozaprzełykowych (np. przewlekłego zespołu kaszlu refluksowego). W innych przypadkach przed podjęciem decyzji należy dokładnie rozważyć i dogłębnie przedyskutować z pacjentem dolegliwości, jakie mogą wystąpić po operacji.