Cyklofotokoagulacja ciała rzęskowego za pomocą lasera diodowego jako metoda leczenia jaskry

Podczas destrukcji wyrostków rzęskowych dochodzi do uszkodzenia nabłonka wydzielniczego, czego następstwem jest zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej i obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Choć zasadniczym skutkiem cyklofotokoagulacji (cyclophotocoagulation, CPC) ciała rzęskowego jest ograniczenie wydzielania cieczy wodnistej, autorzy niektórych badań opisywali zwiększenie odpływu cieczy. Zjawisko to można tłumaczyć nieszczelnością uszkodzonego ciała rzęskowego oraz reakcją hipotensyjną podobną do wywoływanej przez analogi prostaglandyn. Uszkodzone przez laser diodowy ciało rzęskowe podlega później częściowej regeneracji, dlatego w celu utrzymania niskiego ciśnienia wewnątrzgałkowego konieczne jest niekiedy powtórzenie zabiegu. Wyniki przeprowadzonych badań świadczą, że skuteczność terapeutyczna CPC zależy od ustawień mocy lasera, czasu trwania impulsu oraz liczby impaktów. Oszacowanie ustawień lasera podczas leczenia poszczególnych typów jaskry wymaga doświadczenia lekarza wykonującego zabieg.
Wśród technik wykorzystywanych w celu osiągnięcia cyklodestrukcji wyróżnia się diatermię, krioterapię, wycięcie chirurgiczne oraz światło lasera. Długość fali lasera stosowana podczas CPC sięga od 693 nm (laser rubinowy) do 1064 nm (laser Nd:YAG). Obecnie najczęściej stosowany jest laser diodowy o długości fali 810 nm, który może oddziaływać na ciało rzęskowe bezpośrednio za pomocą sondy endoskopowej lub przeztwardówkowo, zwykle za pomocą sondy G (rycina).