Streszczenie
OSTATNIE ODKRYCIA
Ujemna wartość przepowiadająca nieoznaczalnego stężenia tyreoglobuliny po stymulacji rhTSH wynosi do 98,5%. Jeśli zatem w trakcie nadzorowania chorych wynik tego badania jest ujemny, nie trzeba go powtarzać. Nie stwierdzono znaczących różnic w częstości nawrotów nowotworu ani przetrwania jego ognisk między chorymi leczonymi Thyrogenema chorymi, podczas leczenia których przerwano podawanie hormonu tarczycy. Wyniki badań wykazały, że szybkie oczyszczanie z nadmiaru jodu promieniotwórczego organizmów chorych będących w stanie eutyreozy, u których stosowano Thyrogen, znamiennie zmniejszyło ekspozycję całego ciała na działanie promieniowania w porównaniu z chorymi leczonymi w okresie niedoczynności tarczycy.
PODSUMOWANIE
Badania diagnostyczne i leczenie ablacyjne jodem promieniotwórczym przeprowadzone w warunkach stymulacji Thyrogenem są wypróbowaną metodą postępowania z chorymi na raka tarczycy, pozwalającą jednocześnie zachować dotychczasową jakość życia. Zdaniem autorów, zastosowanie Thyrogenu podczas leczenia jodem promieniotwórczym z powodu raka tarczycy z przerzutami może być korzystniejsze również z powodu skrócenia procesu i jego bezpieczeństwa. Ocena odległych wyników takiego postępowania wymaga przeprowadzenia dalszych prospektywnych badań.
SŁOWA KLUCZOWE
zróżnicowany rak tarczycy, rekombinowana ludzka tyreotropina, Thyrogen, tyreoglobulina
WPROWADZENIE
Rozpoczęcie stosowania w latach 90. ubiegłego stulecia rekombinowanej ludzkiej tyreotropiny (recombinant human thyroid-stimulating hormone, rhTSH, znanej również pod nazwą Thyrogen) znacznie poprawiło możliwości monitorowania i leczenia chorych na raka tarczycy. Uzyskanie większych stężeń TSH w surowicy (>25 mU/l) byłoby wskazane w celu zwiększenia czułości wykrywania nowotworu za pomocą badań obrazowych lub jego markera, tyreoglobuliny, a także zwiększenia skuteczności ablacji jodem promieniotwórczym 131I fragmentów tkanki tarczycy, przetrwałych po totalnej lub niemal totalnej tyroidektomii, a także radykalnym lub paliatywnym leczeniu chorych na raka tarczycy z przerzutami. Tradycyjnie zwiększenie stężeń TSH w surowicy uzyskuje się dzięki przerwaniu podawania hormonu tarczycy, nawet na 4-6 tygodni. Często występują wówczas objawy niedoczynności tarczycy, takie jak zmęczenie, depresja oraz zaburzenia czynności poznawczych, mogące znacząco wpłynąć na codzienną aktywność chorych. Główną zaletą Thyrogenu jest to, że jego stosowanie nie stwarza konieczności przerwania przyjmowania hormonów tarczycy, co pozwala uniknąć pojawienia się tych objawów. Podawanie Thyrogenu jest dobrze tolerowane, a obserwowane działania niepożądane przebiegają łagodnie. Należą do nich nudności (11,9%) i ból głowy (7,3%) odnotowane w trakcie badań klinicznych. W kilku badaniach stwierdzono, że stosowanie Thyrogenu jest równie skuteczne w wykrywaniu przetrwałej po ablacji tkanki tarczycy jak odstąpienie od przyjmowania hormonu tarczycy (thyroid hormone withdrawal, THW). Dlatego amerykańska Food and Drug Administration (FDA) zarejestrowała Thyrogen do celów diagnostycznych w 1998 r., zaś do ablacji przetrwałej tkanki tarczycy w 2007 r. w opublikowanych wytycznych American Association of Clinical Endocrinologists z 2001 r. i American Thyroid Association (ATA) z 2006 r. zalecono wykorzystywanie Thyrogenu jako alternatywy dla THW. W wytycznych ATA stwierdzono również, że ablację pozostałości tkanki tarczycy można przeprowadzić po przerwaniu podawania tyroksyny lub za pomocą Thyrogenu, zanim FDA zarejestrowała Thyrogen jako przeznaczony do tego celu. W niniejszym krótkim przeglądzie skupiono się na najnowszych osiągnięciach w stosowaniu Thyrogenu w leczeniu chorych na zróżnicowanego raka tarczycy (differentiated thyroid cancer, DTC). W dalszej części artykułu jod promieniotwórczy zastąpiono skrótem [131I] NaI, natomiast zaprzestanie podawania hormonu tarczycy skrótem THW.
Dodaj do ulubionych