Zakażenia grzybicze u chorych na nowotwory: uaktualnienie danych epidemiologicznych oraz zasad zapobiegania i leczenia

OSTATNIE ODKRYCIA

Do poprawy jakości danych epidemiologicznych przyczyniły się badania wieloośrodkowe. Stwierdzono zmienną liczbę rozpoznań inwazyjnej aspergilozy i stałą, choć stosunkowo niewielką, częstość występowania inwazyjnej kandydozy. Badania zarówno wielo-, jak i jednoośrodkowe, wykazują poprawę wyników leczenia z powodu inwazyjnej aspergilozy. W kilku ważnych doświadczeniach podkreślono znaczenie czynników immunogenetycznych przyczyniających się do rozwoju inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Ostatnio opublikowano także wyniki wielu badań, które przedstawiają możliwości zapobiegania zakażeniom, jak też podają w wątpliwość przydatność wykonywania przesiewowej tomografii komputerowej przed rozpoczęciem leczenia. W kilku ważnych badaniach randomizowanych porównano strategie alternatywne do standardowych, empirycznych metod leczenia. Ponadto kilka badań dotyczyło strategii podawania nowych azolowych leków przeciwgrzybicznych, które mogą przekładać się na wyniki leczenia.

PODSUMOWANIE

Badania opublikowane w ciągu ostatniego roku przedstawiają w kilku aspektach istotny postęp w zakresie epidemiologii, zapobiegania i leczenia inwazyjnych zakażeń grzybiczych.

SŁOWA KLUCZOWE

nowotwory układu krwiotwórczego, przeszczepianie komórek macierzystych układu krwiotwórczego, inwazyjne zakażenia grzybicze

WPROWADZENIE

Inwazyjne zakażenia grzybicze (invasive fungial infection IFIs), zwłaszcza wywołane rodzajami Candida i Aspergillus, w ostatnich dwóch dekadach zyskały negatywne znaczenie jako jedna z istotnych przyczyn zgonów chorych na nowotwory złośliwe, szczególnie po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego (hematopoietic stem-cell transplantation, HSCT) oraz po leczeniu systemowym z powodu nowotworów złośliwych układu krwiotwórczego. Epidemiologia zakażeń i wyniki leczenia zmieniły się jednak wraz z wprowadzeniem metod zapobiegawczych, zmianami źródła przeszczepianych komórek i relacji między dawcą oraz biorcą, a także modyfikacjami strategii terapeutycznych. Podsumowano wyniki przeglądu piśmiennictwa z ostatniego 1,5 roku, a dotyczącego zmian w epidemiologii IFI, a także problemów związanych z optymalizacją metod zapobiegawczych i terapeutycznych.