Czy nadszedł czas na witaminę D w zapobieganiu nowotworom?

Działająca przy IOM komisja, w skład której wchodzili autorzy tego artykułu, zajmowała się określeniem zapotrzebowania populacyjnego na witaminę D w Ameryce Północnej oraz przeanalizowała dowody wskazujące na związki między witaminą a chorobami kości i innych narządów. Komisja uznała, że witamina D odgrywa ważną rolę w zapewnieniu prawidłowego stanu kości, a dowody na to stanowią mocną podstawę dla określenia potrzeb populacyjnych. Natomiast dowody zależności między witaminą D a chorobami innych układów i narządów, w tym nowotworami, chorobami układu sercowo-naczyniowego lub chorobami autoimmunologicznymi, okazały się niespójne i nie przesądzały o zależności.
Opierając się na znaczeniu witaminy D dla stanu zdrowia kości, przyjęto, że zalecane dzienne zapotrzebowanie (recommended dietary allowances, RDA) na nią wynosi 600 j.m./24 h dla osób w wieku od roku do 70 lat i 800 j.m./24 h dla osób w wieku powyżej 70 lat. Odpowiada to stężeniu 25-hydroksywitaminy D w surowicy wynoszącemu co najmniej 20 ng/ml (50 nmol/l). Uwzględniając dużą zmienność syntezy witaminy D w skórze i znane czynniki ryzyka rozwoju raka skóry, wartości RDA ustalono po przyjęciu założenia, że ekspozycja na promieniowanie słoneczne będzie minimalna. Komisja uznała też, że zawyżono częstość występowania nieprawidłowych stężeń witaminy D u mieszkańców krajów Ameryki Północnej. U większości z nich stężenia 25-hydroksywitaminy D przekraczają 20 ng/ml, co wystarcza do zapewnienia prawidłowego stanu kości u co najmniej 97,5% populacji.