Streszczenie
Inne klasyfikacje podtypów zostały omówione przez Laskin i wsp. w jednym z wcześniejszych numerów Seminars in Oncology. Klasyfikacje zostały później uaktualnione przez American Thoracic Society w International Multidisciplinary Classification. Uwzględniono w nich wówczas raka gruczołowego in situ, minimalnie inwazyjnego raka gruczołowego, inwazyjnego raka gruczołowego (w tym dawny typ nieśluzowego BAC) oraz odmiany inwazyjnego raka gruczołowego (w tym dawny typ śluzowego BAC). W czasie przygotowania tego doniesienia opublikowano opracowania podkreślające rolę profilowania molekularnego, pozwalającego na bardziej szczegółową klasyfikację BAC.
Badania molekularne stają się w istocie główną metodą braną pod uwagę podczas wyboru strategii leczenia chorych na NSCLC. Okazuje się jednak, że w tych podklasyfikacjach BAC jest również nowotworem o wyjątkowych cechach. Typ BAC, zwany dawniej nieśluzowym (szerzący się wzdłuż przegród pęcherzykowych), może częściej wykazywać mutacje genu EGFR, podczas gdy w typie zwanym śluzowym BAC mutacja ta zazwyczaj nie występuje, często natomiast obserwuje się mutację genu K-RAS, która w pewnych badaniach okazała się czynnikiem pozwalającym przewidzieć odpowiedź na chemioterapię z użyciem pochodnych platyny i winorelbiny lub leczenie inhibitorem kinazy tyrozynowej (tyrosine kinase inhibitor, TKI) receptora naskórkowego czynnika wzrostu (epidermal growth factor receptor, EGRF). Rearanżacje genomiczne ALK kinazy tyrozynowej (w tym mutacje EML4-ALK) są obecnie opisywane u 2-7% chorych na gruczołowego NSCLC, a w takich sytuacjach nowotwór jest oporny na TKI EGFR. Po uwzględnieniu wszystkich tych cech molekularnych trzeba stwierdzić, że wybór optymalnej metody leczenia chorych na BAC jest trudny. Autorzy przedstawiają przypadek mężczyzny w podeszłym wieku, u którego przeprowadzono resekcję BAC we wczesnym stopniu zaawansowania, oraz trudności w podejmowaniu decyzji terapeutycznych w sytuacji, gdy doszło do dynamicznej progresji nowotworu.
Dodaj do ulubionych