Streszczenie
Podwyższoną glikemię na czczo stwierdzono po raz pierwszy przypadkowo w trakcie diagnostyki bólów stawów. Nie zgłaszał żadnych niepokojących objawów związanych z cukrzycą – bez poliurii, polidypsji, ubytku masy ciała, osłabienia. W wywiadzie rodzinnym – cukrzyca ciążowa u matki chłopca oraz niezdiagnozowane hiperglikemie poranne. Przyjęty do kliniki w stanie ogólnym dobrym, w badaniu przedmiotowym bez istotnych odchyleń od stanu prawidłowego. Wzrost – 178 cm, masa ciała 60 kg, BMI – 19,3 kg/m2. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono upośledzoną tolerancję glukozy. Ponadto stwierdzono dość niskie wyrzuty insuliny w trakcie testu OGTT, szczególnie w 0 minucie: 0 min <2,30 min – 22,9, 60 min – 37,2, 90 min – 70,3 i 120 min – 41,2 μIU/ml. W trakcie hospitalizacji pobrano krewna badanie wartości hemoglobiny glikowanej (HbA1C). Na ustalenie rozpoznania pozwoliły wyniki doustnego testu tolerancji glukozy.
Interpretacja
Wyniki przeprowadzonego doustnego testu tolerancji glukozy wskazują na rozpoznanie upośledzonej tolerancji glukozy. Znaczenie diagnostyczne ma wartość glikemii w 120 minucie testu, która wynosiła 158 mg/dl, przy normie <140 mg/dl. Oznaczanie glikemii w 30, 60 i 90 min nie ma znaczenia diagnostycznego, jednak może być pomocne dla interpretacji oznaczanych równocześnie wartości insuliny. Dodatkowo wykazanie wartości glikemii powyżej 200 mg/dl w czasie innym niż 120 minuta testu chociaż nie jest równoznaczne z rozpoznaniem cukrzycy, sugeruje potrzebę intensyfikacji diagnostyki i dalszej opieki nad pacjentem.
Dodaj do ulubionych