Streszczenie
Do podstawowych sposobów leczenia obturacyjnego bezdechu sennego należy stosowanie aparatów donosowych zapewniających ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (continuous positive airway pressure, CPAP) lub dwupoziomowe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (bilevel positive airway pressure, BPAP), stosowanie aparatów doustnych oraz zabiegi chirurgiczne w obrębie górnych dróg oddechowych. Korzystna może być także chirurgia bariatryczna. Współwystępujące choroby psychiczne mogą stwarzać wyzwania kliniczne związane z rozpoznaniem, oceną i stosowaniem się do zaleceń terapeutycznych przez pacjenta. Niektóre leki przeciwpsychotyczne mogą zaostrzać objawy OSA z powodu sedacji i skłonności do wywołania przyrostu masy ciała. Leki przeciwpsychotyczne i OSA niezależnie od siebie mogą zwiększać ryzyko zaburzeń metabolicznych, łącznie z nietolerancją glukozy. Pacjenci z OSA powinni być oceniani pod kątem występowania zaburzeń psychicznych, podobnie jak osoby leczone psychiatrycznie, u których występują zaburzenia snu i senność w ciągu dnia, powinny być oceniane pod kątem występowania objawów OSA. Jest wiele postaci zaburzeń oddychania podczas snu, w tym obturacyjny bezdech podczas snu (OSA), zaburzenia oddychania pochodzenia ośrodkowego i zespoły hipowentylacji. W tym artykule skoncentrowano się przede wszystkim na powszechnie występującym problemie OSA. W pierwszej części artykułu przedstawiono przegląd zaburzeń oddychania w czasie snu, a w drugiej skupiono się na ocenie typowych zagadnień związanych z bezdechem podczas snu i zaburzeniami umysłowymi u pacjentów leczonych psychiatrycznie. Zaburzenia oddychania w czasie snu Definicja i typy Zaburzenia oddychania w czasie snu (sleep- disordered breathing, SDB) wywołane obturacją dróg oddechowych występują jako kontinuum objawów od zwężenia górnych dróg oddechowych przez chrapanie aż do całkowitej obturacji. Chrapanie pojawia się w wyniku wibracji tkanek otaczających zwężone drogi oddechowe, przez które odbywa się wymuszony przepływ powietrza. Chociaż w badaniach epidemiologicznych wykazano związek chrapania z chorobami układu krążenia, to występuje ono powszechnie i niekonieczne musi być patologiczne. Wraz ze zmniejszeniem średnicy górnych dróg oddechowych towarzyszącym rozluźnieniu mięśni gładkich dochodzi do dalszego ograniczenia przepływu powietrza i mogą pojawić się zaburzenia oddychania określane jako spłycony oddech (hypopnea).
Dodaj do ulubionych