Streszczenie
Wprowadzenie
Do niedawna tzw. nałogi (uzależnienia) behawioralne, poza patologicznym hazardem, były przedmiotem raczej marginalnego zainteresowania badaczy i klinicystów. Wynikiem tego jest mały udział tych zaburzeń w wielkich klasyfikacjach: międzynarodowej – ICD-10 i amerykańskiej – DSM IV, gdzie ich kryteria diagnostyczne są opisane zdawkowo, pozycja nozologiczna jest niejasna, a zaburzenia te przypisywane są różnym większym i raczej heterogennym grupom zaburzeń (np. zaburzeń kontroli impulsów lub natręctw). W przeddzień końcowych prac nad nowymi klasyfikacjami istota nałogów behawioralnych jest przedmiotem kontrowersji i dyskusji, które nawet w przypadku podjęcia arbitralnych decyzji klasyfikacyjnych i diagnostycznych nie wydają się jednoznacznie rozstrzygać sporów, wątpliwości i dyskusji.