Streszczenie

Ocena coraz obszerniejszego piśmiennictwa jest trudna dla praktykujących lekarzy, usługobiorców i osób decydujących o kształcie polityki ubezpieczeniowej. Próby oceny są najeżone problemami wynikającymi z wykorzystywania różnorodnych wyników, parametrów pozbawionych znaczenia klinicznego oraz niedostatku informacji dotyczących istotnych klinicznie zmiennych, takich jak działania niepożądane. W przypadku pacjenta z konkretnym rozpoznaniem i określonymi problemami oceniające skuteczność tradycyjne randomizowane badania kontrolowane placebo dostarczają niewielu informacji, które umożliwiałyby indywidualny dobór właściwego leczenia. Wiele instytucji, w tym National Institute of Health and Clinical Excellence (NICE), zalecało, aby pacjenci aktywnie uczestniczyli w podejmowaniu decyzji terapeutycznych, jednak nie wypowiadały się już w kwestii,w jaki sposób realnie można to osiągnąć. Wykazano jednak, że dostarczanie informacji dotyczących leczenia we właściwej formie poprawia stosowanie się do zaleceń.
Niewiele wiadomo o tym, na jakiej podstawie psychiatrzy podejmują decyzje dotyczące przepisywania leków. Przedstawienie wyników wielu badań klinicznych nie pozwala na proste przełożenie na sytuacje kliniczne. Nie zawsze łatwo odpowiadać na proste pytania stawiane przez pacjentów, np. dotyczące ryzyka wystąpienia konkretnych działań niepożądanych lub tego, czy proponowana metoda leczenia jest lepsza niż inna, o której czytali. Autorzy mają nadzieję, że wyważone korzystanie z zamieszczonych w tym artykule tabel i pojęć pomoże częściowo wypełnić tę lukę i ułatwi oparte na dowodach stosowanie leków przeciwpsychotycznych.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (300 KB)