Egzamin z medycyny

Codziennie zdajesz egzamin z medycyny

Pytania przygotowała dr n. med. Maria Wieteska-Miłek

Klinika Krążenia Płucnego, Chorób Zakrzepowo-Zatorowych i Kardiologii Europejskiego Centrum Zdrowia w Otwocku

Adres do korespondencji: dr n. med. Maria Wieteska-Miłek, Klinika Krążenia Płucnego i Chorób Zakrzepowo-Zatorowych, Europejskie Centrum Zdrowia, ul. Borowa 14/18, 05-400 Otwock

Ten dział jest wzorowany na pytaniach z trzeciego etapu egzaminu USMLE® (United States Medical Licensing Examination®). USMLE® jest trójstopniowym egzaminem, którego pierwsze dwa etapy zdawane są podczas studiów, natomiast ostatni, trzeci etap – zwykle podczas rezydentury. W Stanach Zjednoczonych pozytywny wynik tego egzaminu jest warunkiem uzyskania licencji na wykonywanie zawodu lekarza. Taka metoda sprawdzania wiedzy i umiejętności jest najbardziej wartościowa w edukacji medycznej. Stosuje ją również American Board of Internal Medicine® – instytucja przeprowadzająca w Stanach Zjednoczonych egzamin specjalizacyjny z chorób wewnętrznych. Do takiej formy zadawania pytań dąży się także podczas przygotowania egzaminów specjalizacyjnych w Polsce.

1. 67-letni pacjent, który 5 lat temu przebył epizod zatorowości płucnej związany z długotrwałym lotem samolotem (leciał z Chicago do Warszawy, czas lotu 10 godzin 10 minut), ponownie wybiera się do Stanów Zjednoczonych na ślub córki. Aktualnie chory nie przyjmuje żadnych leków przeciwzakrzepowych ani przeciwpłytkowych, nie ma nadwagi, prowadzi zdrowy tryb życia. Prawidłową metodą profilaktyki przeciwzakrzepowej w tej sytuacji będzie:

a. Przyjęcie przez pacjenta kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg na godzinę przed wylotem

b. Zastosowanie podkolanówek o stopniowanym ucisku

c. Zastosowanie podkolanówek o stopniowanym ucisku oraz heparyny drobnocząsteczkowej w dawce odpowiadającej profilaktyce pierwotnej (np. enoksaparyna 40 mg podskórnie)

d. Zastosowanie heparyny drobnocząsteczkowej w dawce odpowiadającej profilaktyce pierwotnej (np. enoksaparyna 40 mg podskórnie)

e. Pacjent nie wymaga farmakologicznej profilaktyki przeciwzakrzepowej, wystarczy, że włoży luźne ubranie, będzie spożywał w czasie lotu dużo płynów bezalkoholowych, unikał alkoholu i kawy oraz ćwiczył mięśnie łydek

Komentarz

Wśród osób latających samolotem zachorowalność na zakrzepicę żył głębokich kończyn dolnych (ZŻG) udokumentowana badaniem ultrasonograficznym metodą Dopplera wynosi od 2% do 10% w ciągu 48 godzin od wylądowania i jest porównywalna z ryzykiem ZŻG u pacjentów hospitalizowanych na oddziałach zachowawczych.1 Ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) związanej z podróżą jest największe w ciągu 2 tygodni po podróży samolotem, ale w stosunku do populacji ogólnej jest jeszcze podwyższone do 8 tygodni.2 Wyróżnia się dodatkowe czynniki ryzyka ŻChZZ, które pozwalają zakwalifikować pacjentów do grupy:

  • wysokiego ryzyka: duży zabieg chirurgiczny w ciągu ostatnich 4 tygodni, nowotwór leczony chemioterapią aktualnie lub w ciągu ostatnich 6 tygodni
  • pośredniego ryzyka: okres połogu, tj. do 6 tygodni po porodzie, wywiad ŻChZZ bez czynnika wyzwalającego i bez leczenia przeciwzakrzepowego, wywiad ŻChZZ związanej z długim lotem samolotem, ≥1 z czynników opisanych powyżej
  • niskiego ryzyka, gdy te czynniki nie występują.3