Streszczenie
Stopień zaawansowania chłoniaka według Ann Arbor Staging System zależy od liczby zajętych grup węzłów chłonnych po każdej stronie przepony oraz od zajęcia szpiku kostnego. Ważne jest też występowanie (stopień B) lub brak (stopień A) objawów ogólnych, czyli niewyjaśnionego zmniejszenia masy ciała (>10%), gorączki i potów nocnych.
Chorzy na chłoniaka Hodgkina we wczesnym stopniu zaawansowania, bez objawów ogólnych lub znacznego powiększenia węzłów chłonnych śródpiersia, są zwykle poddawani leczeniu skojarzonemu, po którym ponownie ocenia się zaawansowanie nowotworu na podstawie pozytonowej tomografii emisyjnej (positron emission tomography, PET) i tomografii komputerowej (TK). Wskazania do dalszego leczenia są zależne od uzyskania całkowitej (complete remission, CR) lub jedynie częściowej odpowiedzi terapeutycznej (partial remission, PR).
U chorych na chłoniaka Hodgkina w stopniu IIA z korzystnymi czynnikami rokowniczymi NCCN zaleca kontynuację chemioterapii po uzyskaniu CR oraz chemioterapię lub napromienianie wyjściowo zajętych obszarów węzłowych (involved-field radiotherapy, IFRT) po uzyskaniu PR. Pierwotne leczenie porównywano z napromienianiem dawką 36 Gy i schematem Stanford V. Korzystną alternatywą dla schematu MOPP (nitrogranulogen, winkrystyna, prednizon i prokarbazyna) jest program ABVD (doksorubicyna, bleomycyna, winblastyna i dakarbazyna) wiążący się z mniejszym ryzykiem niepłodności i wtórnych nowotworów, głównie białaczek. Inną opcję przedstawiono w badaniu przeprowadzonym przez German Hodgkin Disease Study Group-HD7, podczas którego podawano dwa kursy ABVD, a następnie napromienianie techniką rozszerzonych pól. W badaniu National Cancer Institute of Canada Clinical Trials Group/Eastern Cooperation Oncology Group oceniano wyłączną chemioterapię jako alternatywną opcję terapeutyczną u chorych na chłoniaka Hodgkina we wczesnym stopniu zaawansowania. Podczas badania prowadzonego w Memorial Sloan-Kettering Cancer Center uzyskano zbliżony czas trwania odpowiedzi całkowitej, czas do pojawienia się progresji oraz przeżycia całkowitego u chorych leczonych programem ABVD w skojarzeniu z napromienianiem oraz wyłącznie schematem ABVD.