Rola chemioterapii w leczeniu chorych na miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego narządów głowy i szyi

W wielu metaanalizach randomizowanych badań III fazy i danych pochodzących od poszczególnych chorych, oceniających przydatność chemioterapii (chemotherapy,CT) u chorych na raka narządów głowy i szyi (meta-analysis of chemotherapy on head and neck cancer, MACH-NC), stwierdzono wyraźną poprawę przeżycia w przypadku miejscowo zaawansowanego raka płaskonabłonkowego narządów głowy i szyi (head and neck squamous cell carcinoma, HNSCC) po zastosowaniu jednoczesnej radiochemioterapii (CRT) w porównaniu z obserwowanym po wyłącznym napromienianiu (radiotherapy, RT). Na podstawie tych samych metaanaliz wykazano też, że adiuwantowa CT nie jest skuteczniejsza od wyłącznego leczenia loko-regionalnego, natomiast chemioterapia indukcyjna (IC) kojarząca cisplatynę z 5-fluorouracylem (5FU) przynosi zaledwie nieznaczną korzyść (poprawa 5-letniego przeżycia o 5,4%, p=0,05). W kilku badaniach przeprowadzonych w ostatnim dziesięcioleciu stwierdzono skuteczność skojarzenia chemioterapii z radioterapią (stosowanych sekwencyjnie lub jednocześnie) w programach leczenia oszczędzającego chorych na raka krtaniowej części gardła i krtani. Ostatnio zaobserwowano znaczącą aktywność niektórych metod leczenia o ukierunkowanym działaniu u chorych na HNSCC. Obecnie leki tego typu są dołączane do CRT w ramach postępowania skojarzonego. Autorzy niniejszego artykułu omawiają możliwości kojarzenia CT z leczeniem o ukierunkowanym działaniu i napromienianiem u chorych na miejscowo zaawansowanego HNSCC, różne schematy sekwencyjnego stosowania wymienionych metod oraz potencjalne zagrożenia i korzyści.